Dworek Rydlówka w Krakowie

 Dworek Rydlówka w Krakowie to coś więcej niż miejsce, gdzie rozegrała się akcja Wesela Wyspiańskiego. To jest przede wszystkim miejsce narodowego dramatu” – to słowa Marii Rydlowej, wieloletniej kustosz muzeum w Rydlówce. Ideą twórców wystawy było utrzymanie charakteru miejsca, którego istotą są prawda i legenda autentycznego wydarzenia, jakim było wesele Lucjana Rydla i Jadwigi Mikołajczykówny oraz dramatu Stanisława Wyspiańskiego Wesele.

Rydlówka jest miejscem jedynym w swoim rodzaju, miejscem naznaczonym przez związek z młodopolską sztuką, malarstwem, literaturą, dramatem i teatrem. Poprzez kolejnych właścicieli dworku, jego mieszkańców i krąg młodopolskich artystów, którzy w nim bywali, poprzez wydarzenie pozornie zwyczajne, jak wesele Lucjana Rydla i nadzwyczajne, jak dramat Wesele Stanisława Wyspiańskiego, miejsce to przeszło do historii literatury i kultury Polski. W Rydlówce jak w optycznej soczewce skupia się atmosfera Krakowa przełomu XIX i XX wieku: tu spotykali się ludzie, ogniskowały się zdarzenia i obyczajowość charakterystyczna dla tego czasu.

Rydlówka to także, a może przede wszystkim, siedziba rodziny Rydlów. Historia tego miejsca spleciona jest z wątkami biografii poety Lucjana Rydla. W Izbie Tanecznej znajdują się wizerunki antenatów jego rodu, pamiątkowe przedmioty i meble gromadzone od pokoleń, które potwierdzają autentyczność miejsca i jego ciągłość historyczną. Tu też prezentowany jest Portret Lucjana Rydla z Primaverą autorstwa Stanisława Wyspiańskiego i portrety jego żony autorstwa młodopolskich artystów.

Rydlówka w kontekście historycznego wesela Rydla i Mikołajczykówny wabi autentycznością miejsca, które urzeka także fikcją artystycznej wizji poety zawartej w dramacie. Zatem realia i legenda Wesela są materią, z której zbudowana została główna część ekspozycji. Zobaczyć tam możemy Izbę scenę odtworzoną na podstawie opisu Stanisława Wyspiańskiego w didaskaliach do Wesela. Obok krakowskiej skrzyni wyprawnej stoi biurko zawalone mnóstwem papierów, a na ścianach wiszą nie tylko święte obrazki, ale również szable i flinty. W Alkierzu natomiast wśród rodzinnych pamiątek na ścianach wiszą fotografie gości weselnych zarówno inteligencji jak i chłopów.

Ważnym wątkiem narracyjnym wiążącym Rydlówkę z sztuką Młodej Polski jest teatr. Poprzez osobę Lucjana Rydla wchodzimy w krąg osób związanych z teatrem tego okresu, w czas obfitości wydarzeń na scenie krakowskiej, na której w dniu 16 marca 1901 roku odbyła się prapremiera Wesela Stanisława Wyspiańskiego. Przedstawienia, które przeszło do historii polskiego teatru, którego autor, inscenizator i scenograf w jednej osobie, wpłynął na zmianę oblicza ówczesnej sztuki scenicznej.

Koncepcja i realizacja wystawy w Muzeum Młodej Polski Rydlówka mają na celu zachowanie autentyczności miejsca i przedstawienie jego roli w kształtowaniu niepowtarzalnego dziedzictwa kulturowego Krakowa w kontekście sztuki przełomu XIX i XX wieku. Istotnym jest także szukanie nowych znaczeń Wesela Stanisława Wyspiańskiego dla współczesnego odbiorcy. Bo chociaż bohaterowie dramatu Wyspiańskiego wydają się pełni zapału, aby przystąpić do czynu niepodległościowego, to tak naprawdę wciąż liczą na jakąś cudowną moc sprawczą działającą z zewnątrz. Chocholi taniec ciągle trwa, wraz z jego sennym i apatycznym zawołaniem-refrenem: Miałeś, chamie, złoty róg…. Ale czy „chamem” w dramacie jest tylko drużba Jasiek, który zgubił złoty róg? A może zawiedli wszyscy, całe społeczeństwo: i panowie, i chłopi?

https://www.muzeumkrakowa.pl/wystawy/rydlowka

Pomnik Marii Konopnickiej w Krakowie

Spacerując po Krakowie nie obyło się bez szukania skrytek :)  kesz pomógł mi odnaleźć pomnik Marii Konopnickiej w Krakowie.

Maria Konopnicka napisała piękne wiersze dla najmłodszych. W swoich wierszykach odkrywa przed dziećmi świat wiejskiej przyrody, lasy, w których żyją dzikie zwierzęta. Dzieci za sprawą jej wierszy spotykają bociana, jaskółki, żaby, zające, poznają uroki czterech pór roku oraz piękno otaczającej przyrody. Wierszyki Marii Konopnickiej pamięta się przez całe życie.

Maria Konopnicka tworzyła swoje wiersze dla dzieci na przełomie XIX i XX. Dlatego w jej wierszykach niekiedy znajdują są słowa, które obecnie wyszły już z użycia. Podczas słuchania wierszy dzieci często zadają pytania o znaczenie nieznanych im słów. Pomimo tego wiersze Marii Konopnickiej nie tracą na aktualności, zarówno dzieci jak i rodzice bardzo je lubią. Maria Konopnicka debiutowała (pod pseudonimem Marko) w 1870 w dzienniku „Kaliszanin” wierszem Zimowy poranek; utwór został dobrze przyjęty. Kaliszowi poświęciła trzy utwory poetyckie: dwa zatytułowane Kaliszowi (1888, 1907) i Memu miastu (1897).

Cykl lirycznych wierszy W górach zamieścił rok później „Tygodnik Ilustrowany”. Bardzo szybko jej twórczość poetycka przepełniona patriotyzmem i szczerym liryzmem, stylizowana „na swojską nutę” zdobyła powszechne uznanie. Pierwszy tomik Poezji wydała w 1881, następne ukazały się w latach 1883, 1887, 1896.

W latach 1884–1886 redagowała pismo dla kobiet „Świt”; próbując zradykalizować jego program, wywołała sprzeciw zachowawczej opinii i cenzury. Współpracowała z tygodnikiem dla kobiet „Bluszcz”.

Nowele pisała od początku lat osiemdziesiątych XIX wieku aż do śmierci. Zaczęło się od dziennikarskich doświadczeń Konopnickiej, w czasie redagowania przez nią „Świtu”. Początkowo czerpała inspiracje z doświadczeń Prusa, Orzeszkowej, a następnie rozwinęła własne pomysły w dziedzinie małych form. Nowela Dym opublikowana została w roku 1893.

Maria Konopnicka zajmowała się także krytyką literacką, którą uprawiała od roku 1881, początkowo na łamach „Kłosów”, „Świtu”, „Gazety Polskiej”, „Kurjera Warszawskiego”, następnie w wielu innych pismach. Do 1890 roku przeważały artykuły recenzyjne o tekstach współczesnych autorów polskich i zagranicznych. Konopnicka jest znana z części swojego dorobku obejmującego prozę i tworzonego dla dzieci. Utwory Konopnickiej dla dzieci ogłaszane od roku 1884, eliminujące natrętny dydaktyzm, rozbudzające wrażliwość odbiorców były nowością w tej dziedzinie pisarstwa.

Już jako znana pisarka Konopnicka powróciła do wspomnień z lat dzieciństwa spędzonych w Suwałkach. Poświęciła im dwa utwory: Z cmentarzy i Anusia. Około roku 1890 pojawiły się w poezji Konopnickiej nowe zainteresowania tematyczne, zwłaszcza dziełami kultury europejskiej oraz nowe sposoby nawiązań do tradycji. W 1908 w miesięczniku „Przodownica” Konopnicka opublikowała Rotę, wiersz, który stanowił punkt kulminacyjny publicystycznej kampanii poetki przeciwko polityce germanizacyjnej w zaborze pruskim.

Utwory Konopnickiej zawierają protest przeciwko niesprawiedliwości społecznej oraz ustrojowi niosącemu ucisk i krzywdę. Nacechowane są patriotyzmem, liryzmem i sentymentalizmem.

Konopnicka współpracowała z wydawnictwami, prasą krajową, organizacjami społecznymi trzech zaborów, a także uczestniczyła w międzynarodowym proteście przeciwko prześladowaniu dzieci polskich we Wrześni (1901–1902). Brała udział w walce o prawa kobiet, akcji potępiającej represje władz pruskich, w pomocy na rzecz więźniów politycznych i kryminalnych.

Niepołomice

 Popołudniowe szukanie skrytek z Angelika i bratem Łukasz. Tym razem zwiedziliśmy Niepołomice. Odwiedziliśmy zamek, kościół, stary młyn i obserwatorium. Wszystkie skrytki znalazł dziś Łukasz :)Nie obyło się bez pysznych lodów :)

Zamek Królewski w Niepołomicach powstał w połowie XIV wieku jako budowla gotycka, następnie w wyniku przebudowy zyskał formę renesansową. Został zbudowany z rozkazu króla Kazimierza Wielkiego, na skarpie pradoliny Wisły. 

Początkowo pełnił rolę małego zamku obronnego i myśliwskiego. Ze względu na podobieństwo konstrukcji dziedzińca, krużganki i zdobiące je kasetony, zyskał miano "drugiego Wawelu".

Kosciól pod wezwaniem 10000 Meczenników zostal ufundowany przez króla Kazimierza Wielkiego i powstal w latach 1350 – 1358, pod patronatem biskupa krakowskiego Bodzanty, a pierwsza jego przebudowe datuje sie na czasy Zygmunta Starego. Pierwotna bryla kosciola ma zarys gotycki. Wedlug jednej z hipotez przyczyna wybudowania kosciola byla chęć odkupienia przez króla win za uwiezienie i utopienie w Wisle 13 grudnia 1349 roku Marcina Baryczki – wikarego kosciola krakowskiego.

Młodzieżowe Obserwatorium Astronomiczne w Niepołomicach

powstało w 1964 roku jako zamiejska Stacja Obserwacyjna Polskiego Towarzystwa Miłośników Astronomii. W 1977 roku oddano do użytku drugi pawilon obserwacyjny z kopułą i przekazano Stację Obserwacyjną niepołomickiej oświacie, gdzie do 1990 roku funkcjonowała jako Ognisko Pracy Pozaszkolnej. W roku 1990, zostało powołane Młodzieżowe Obserwatorium Astronomiczne jako specjalistyczny młodzieżowy dom kultury. W 2010 roku, oddano do użytku budynek planetarium.

Opactwo w Tyńcu

W niedzielę wybraliśmy się do Opactwo Benedyktynów w Tyńcu jest to najstarszy, istniejący klasztor w Polsce założony przez króla Kazimierza Odnowiciela. Jest malowniczo położony na wapiennej skale nad Wisłą kilkanaście kilometrów od centrum Krakowa

W prawie tysiącletniej historii był świadkiem kształtowania się państwa polskiego i ważnym ośrodkiem kultury i duchowości. Jan Długosz w czasie swojej bytności w klasztorze w 1467 roku opisuje Tyniec jako „piękny klejnot Ojczyzny”.

Wzgórze tynieckie zasiedlone było na długo przed przybyciem benedyktynów. Odnaleziono na nim ślady osadnictwa z epoki neolitu (kultura lendzielska) i brązu (kultura łużycka). Tyniec dał również nazwę grupie tynieckiej – ludności pochodzenia celtyckiego zamieszkującej okolice wzgórza w okresie późnolateńskim. Benedyktyni pojawili się na wzgórzu po kilkusetletniej przerwie, w XI wieku. 

Opactwo tynieckie jest jednym z pierwszych klasztorów benedyktyńskich w Polsce. Od początku swego istnienia znajdowało się w administracyjnych granicach biskupstwa krakowskiego. Jego lokalizacja miała duże znaczenie polityczne i gospodarcze. Do końca średniowiecza Tyniec znajdował się na terenie przygranicznym, a bliskość stolicy – Krakowa – niejednokrotnie czyniła z opactwa przedmiot sporów jako miejsca o naturalnie obronnym charakterze. Znajdująca się u stóp wzgórza przeprawa przez rzekę miała duże znaczenie nie tylko komunikacyjne, ale także ekonomiczno-skarbowe.

 Na niedzielny obiad wybraliśmy się do karczmy Rzym nawiązującą do legendy o Panu Twardowskim, który w karczmie „Rzym” miał się spotkać z Mefistofelesem.

Moim daniem były placki ziemniaczane z gulaszem pycha :)

po południu spotkałam się z przyjaciółmi 

Moje fryzierki zrobiły mi niebieskie włosy :) 

I zaliczyłam kąpiel w basenie :)

Wspaniale spędzony czas w gronie najbliższych :)

Wioski Świata - Park Edukacji Globalnej

 Rodzinna sobota :) odwiedziliśmy dzisiaj Wioski Świata :) Wchodząc do sklepiku przypadkowo spotkałam Agnieszka która tam pracuje wolontaryjnie:) bardzo ucieszyłam się z tego nie umawianego spotkania. 

Wioski Świata to Park Edukacji Globalnej, pierwszy w Polsce, innowacyjny projekt, stworzony z myślą o wszechstronnej edukacji międzykulturowej dzieci i młodzieży.

"Na obszarze obejmującym prawie 3 ha, wokół wielkoformatowej mapy świata, można zobaczyć wioskę afrykańską, papuaski dom na palach, jurtę mongolską, igloo, indiańskie tipi oraz peruwiańską chatę, czyli miejsca, których mieszkańcy znaleźli się na marginesie życia społecznego.

Interaktywne zwiedzanie pozwalają w sposób innowacyjny poznawać kulturę, codzienność oraz problemy najbardziej potrzebujących mieszkańców świata.

 W każdej z wiosek umieszczono oryginalne eksponaty, fotografie oraz rękodzieła z krajów Globalnego Południa (m.in.: strój do tańca tinku, strój cholity, mundurki szkolne, papuaskie spódniczki z trawy i bambusa, mongolski dell, obuwie, kij deszczowy, charango, figurka unity, bukłaki, poduszka masajska, oware i in.). 

Bardzo ciekawe miejsce dla dużych i małych :) uważajcie na plujące lamy ;)

Tu oderwiemy się od rzeczywistości i poznamy życie, obyczaje, tradycje różnych – często najbiedniejszych – środowisk poszczególnych kontynentów. Pobyt w tym miejscu nie tylko przeniesie nas w przestrzeni, ale też skłoni nas to do refleksji, czy tyle do życia wystarczy?

Park Edukacji Globalnej „Wioski Świata” zlokalizowany na obszarze około 3 hektarów to chyba jedyne takie miejsce, gdzie równocześnie można zobaczyć tradycyjną ghańską wioskę, papuaski dom na palach, mongolską jurtę, arktyczne igloo, indiańskie tipi oraz peruwiańską chatę.

W ghańskiej wiosce poznaliśmy afrykańskich wojowników i dotknęliśmy słonia. 

Bardzo ciekawe miejsce warte zobaczenia :) Wioski znajdują się przy ul Tynieckiej 39 w Krakowie. wioskiswiata.org

Jasna Góra - Częstochowa

 W niedzielę wraz z mamą wybrałyśmy się do Częstochowy na Jasną Górę. Sanktuarium wraz z klasztorem zakonu paulinów to jedno z ważniejszych miejsc kultu maryjnego oraz najważniejsze centrum pielgrzymkowe katolików w Polsce ze znajdującym się obrazem Matki Bożej Częstochowskiej, który uważany jest za cudowny[ oraz zbiorem wielu innych dzieł sztuki, najczęściej sakralnej, stanowiących w większości dary wotywne wiernych. 16 września 1994 obiekt uznany został za pomnik historii.

Początki istnienia klasztoru sięgają dnia 22 czerwca 1382, kiedy to do Polski zostali sprowadzeni paulini z macierzystego klasztoru św. Wawrzyńca pod Budą na Węgrzech przez księcia Władysława Opolczyka i osadzeni mocą dekretu z 9 sierpnia tegoż roku na wzgórzu w pobliżu wsi Stara Częstochowa, którego proboszczem był Henryk Biel herbu Ostoja z Błeszna. Oddany im został wówczas drewniany kościół parafialny pw. Najświętszej Panny Maryi Dziewicy i Rodzicielki. Parafię przeniesiono natomiast do filialnego kościoła św. Zygmunta w Częstochowie.

Zakonnikom węgierskim w dwa lata po erekcji klasztoru książę opolski Władysław powierzył pieczy przywieziony z ziemi halickiej obraz Matki Boskiej z Dzieciątkiem, zwany odtąd Obrazem Matki Boskiej Częstochowskiej, który według legendy namalował św. Łukasz Ewangelista na desce stołu w Jerozolimie. Obraz wkrótce zasłynął łaskami i cudami. W rzeczywistości obraz powstał w XIV wieku i jest dziełem nieznanego artysty włoskiego. On też namalował szramy na policzku Matki Boskiej, co wykazały wykonane w XX wieku szczegółowe badania obrazu.

14 kwietnia 1430 klasztor został splądrowany przez bandę rycerzy, rozbójników (Polaków, Ślązaków, Czechów i Morawian, wśród których był m.in. starosta sanocki Jan Kuropatwa), którzy przy tej okazji sprofanowali i zniszczyli cudowny obraz. Obraz został wówczas wyrwany z ołtarza, ciśnięty na ziemię, okradziony z kosztowności i pocięty szablami. Odnaleziono go, według tradycji, w miejscu, gdzie dziś stoi kościół św. Barbary z cudownym źródełkiem, niedaleko Jasnej Góry. Ojcowie Paulini przywieźli zniszczony Obraz do Krakowa, na dwór króla Władysława Jagiełły, który wraz z małżonką swą, św. Jadwigą, jest fundatorem najstarszej części kaplicy Matki Bożej na Jasnej Górze. Sprawą odrestaurowania Obrazu zajął się sam Król Władysław Jagiełło. Liczne były trudności związane z techniką malarską Obrazu Jasnogórskiego. Był on prawdopodobnie tak zniszczony, że zdecydowano na dotychczasową, uznaną za relikwię deskę nałożyć nowe płótna i przemalować wizerunek, według rysunku widocznego na starych zniszczonych płótnach, których kawałki pozostawiono pod płótnami nowymi. Trwałym śladem zniszczenia Obrazu w roku 1430 są blizny na Twarzy Matki Bożej.

Ponowny wzrost ruchu pielgrzymkowego wymusił trwającą do 1644 rozbudowę gotyckiej kaplicy Matki Bożej o trójnawowy korpus. Budowa fortyfikacji trwała 28 lat, z przerwami od roku 1620.

Szczególne znaczenia dla Polaków miejsce to nabrało podczas potopu szwedzkiego w 1655 oraz 1 kwietnia 1656, gdy król Jan II Kazimierz Waza złożył śluby lwowskie. 16 marca 1657 przybył on na Jasną Górę i tam modlił się o uratowanie Rzeczypospolitej przed wojskami szwedzkimi. Śluby lwowskie powtórzone zostały 26 sierpnia 1956 w Jasnogórskich Ślubach Narodu, napisanych przez prymasa kard. Stefana Wyszyńskiego 16 maja 1956.

Obrona Jasnej Góry przede wszystkim była triumfem w wymiarze religijno-symbolicznym. Oblężenie to nie było punktem zwrotnym w przebiegu potopu szwedzkiego. Warto dodać, że z Wielkopolski wyruszyła wyprawa na pomoc Częstochowie pod wodzą starosty babimojskiego Krzysztofa Żegockiego, która dotarła na miejsce już po odejściu Szwedów.

Codziennie wirtualnie można uczestniczyć w nabożeństwach na Jasnej Górze 

Pożegnanie Mamy

 „Śpieszmy się kochać ludzi tak szybko odchodzą...

Najwspanialsza teściowa na świecie. “Są tacy ludzie, którzy nigdy nie przestaną być dla nas ważni. Mamo, dziękuję Ci za wszystkie spotkania, rozmowy i wspaniałego męża.

Zawsze będziesz w naszych sercach.

Weekend pod namiotem

 Wraz z przyjaciółmi wybraliśmy się na weekend pod namioty :)

Śniadanko było oczywiście na łonie natury :)

Po całonocnych opadach nastał piękny i słoneczny dzień :) Healy Pass to górska droga między Adrigole, Co. Cork i Lauragh, Co. Kerry. Healy Pass została zbudowana w czasach głodu w 1847 roku, aby zapobiec głodowi. Przełęcz nosi imię Timothy'ego Michaela Healy, który urodził się w hrabstwie Cork. Był politykiem i pierwszym gubernatorem Irlandii i doskonale zdawał sobie sprawę z potrzeby prawidłowej drogi między stroną Kerry a stroną Cork półwyspu Beara. Zmarł 26 marca 1931 r., A 21 kwietnia 1931 r. Poświęcono mu nową drogę, nazywając ją „Przełęcz Tim Healy”.

Ten odcinek drogi, wcześniej znany był jako Bealach Scairt (droga osłoniętych jaskiń), ma osiem mil długości, a ze szczytu przełęczy wygląda jak ciąg spagetti ułożony nad górą.

Nie obyło się oczywiście bez szukania skrytek :)

Weekend bardzo udany :) musimy to jeszcze powtórzyć :)

Filmik z naszego wyjazdu można zobaczyć TUTAJ

Byłam gościem w radiu Wnet :)

 7 lipca b.r. byłam gościem audycji Tomasz Walenty Wybranowski w radio Wnet, tym razem było wakacyjnie i podróżniczo.

Audycję można wysłuchać TUTAJ

zapraszam do wysłuchania :)

Mostek i zamek w Glanworth

 Dziś wybraliśmy się na kolejną wycieczkę śladami geocaching do miejscowości Castletownroache w której ustawiono pomnik wymarłego już gatunku ptaka Dodo, pochodzącego z wyspy Mauritius. 

Kolejnym przystankiem był mostek i zamek w Glanworth

Zamek Glanworth, dominujący w panoramie wioski zbudowany został w XIII w. Most z połowy XV wieku jest w rzeczywistości najwęższym, jeśli nie najstarszym publicznym mostem w Irlandii, pozwalającym na przejazd tylko jednego pojazdu na raz. Most 12-łukowy, w malowniczej scenerii pod zamkiem Glanworth, jest z pewnością jednym z najczęściej fotografowanych w kraju, a także stanowi inspirację dla wielu artystów. Pod Zamkiem znajduje się Stary Młyn.

O megalitycznym grobowce możecie przeczytać na blogu mojego męża :)

https://www.piotrslotwinski.com/2012/05/labbacallee-wedge-tomb.html